De zoon van Ahmad komt vandaag

Ismaël is om 11 uur al geland op het vliegveld van Malaga en kwam uit Turkije, waar hij was voor zijn werk als ingenieur bij de Formule 1. Hierna zal het Amerika worden. Die jongen (binnenkort 31 jaar) reist wat af. Dat is de reden waarom hij tot op heden geen relatie in stand kon houden. Een meisje moet kunnen accepteren dat hij er een groot deel van de tijd niet is.

Maar nu heeft hij toch weer een nieuwe liefde, een ex-collega van zijn zus (lerares op een middelbare school), die nu woont en werkt in Tarifa. Zij heeft hem opgehaald van het vliegveld en daarna zouden ze ´even´ langs de Ikea gaan.

Ze komen bij ons eten. Ik maakte één van onze favoriete gerechten, Javaanse kip met boontjes en rijst. Het eten is klaar. Laat ze maar komen. Ik hoop dat het ze zal smaken.

Ismaël is even oud als mijn jongste zoon en ik weet dat hij, als hij bij binnenkomst het eten ruikt, gaat zeggen dat hij snel wil eten. Dat is gedrag wat ook wel bij mijn jongste past. 😋 Kinderen, en vooral jongens, zijn smulsmurfen.

Ikzelf houd er ook van als het eten klaar is, wanneer mensen mij uitnodigen voor het eten. Ik weet nog dat ik een keer met Ahmad iemand hier opzocht, die ons te eten had gevraagd. Ik had al trek bij binnenkomst en er was nog niets klaar. Ze bleef maar kletsen over politiek. En ik dacht alleen maar: wanneer gaat ze eindelijk koken. 😆

Ze zijn net weggegaan. Het was heel gezellig met de lovebirds😀