Echte vrienden bestaan niet

Althans in mijn leven. Ik heb veel vriendschappen gehad en voor mij voelde dat vooral als ´met elkaar voortwandelen door het leven´. Als kind nam ik vriendschap en trouw heel serieus, maar helaas werd ik een aantal keren daarin erg teleurgesteld. Mijn ´beste vriendinnetjes´ lieten het herhaaldelijk en in diverse situaties als het nodig was om voor mij op te komen afweten. Als kind al verbaasde ik me erover hoe veranderlijk mensen en kinderen waren in hun trouw en vriendschap. Ik bleef echter altijd uitgaan van het goede en eerlijke van de mensen om mij heen, ook al voelde en merkte ik vaak intuïtief dat dit niet klopte.

Ik denk dat de vriendschappen in je jeugd het belangrijkst zijn voor je verdere leven. Je bent dan nog heel vatbaar voor indrukken en gebeurtenissen maken meer indruk dan in de rest van je leven. Je kijk op het leven wordt dan gevormd. Sommige mensen hebben het geluk dat ze op ├ę├ęn plek blijven en hun vriendschappen kunnen blijven onderhouden. Als je eenmaal volwassen bent en misschien een gezin sticht en waarschijnlijk in ieder geval een groot deel van je tijd werkt, dan raken vriendschappen meer op de achtergrond. Je hebt eenvoudig minder tijd.

Bij mij is het zo gegaan dat ik eigenlijk vanaf mijn studententijd nogal een geïsoleerd bestaan heb geleid. Ik was er voor mijn kinderen en de rest was ruis om mij heen.

Ik heb heel wat spannende momenten gekend in mijn leven, waarin ik hulp van een ander nodig had. Het gekke is dat de onverwachte hulp dan nooit van een vriend of vriendin kwam, laat staan van mijn familie. (Kinderen, ik heb het nu niet over jullie. Ik weet dat jullie altijd voor mij klaarstaan! Maar veel is gebeurd toen jullie nog niet in mijn leven waren of nog te klein.) Op die momenten kreeg ik, gek genoeg, altijd en precies op tijd hulp van een persoon die dan als het ware door God gezonden leek.

God/Allah is voor mij niet een ┬┤man met een baard op een wolk┬┤. Allah is Liefde en Allah verschijnt aan mij door mensen die Hij op mijn pad stuurde in mijn meest duistere momenten. Vrienden zijn voor mij de mensen die mij hielpen als een werktuig van Gods Liefde op het moment dat dit nodig was.

Zoals men zegt: in tijden van nood leert men vriend en vijand pas kennen. Zo is dat voor mij ook geweest. Een vriend heb je niet altijd voor het leven maar soms slechts voor even. Maar zo een vriend vergeet je niet meer. Terwijl de vrienden met wie je veel tijd hebt doorgebracht niet altijd zo een blijvende indruk achterlaten. Het was leuk met hen, zolang je dezelfde richting opliep samen, maar uit het oog betekende meestal dan ook uit het hart.

Wat ik nu merk is dat ik nog het meeste voel voor de mensen die ik ken van lang geleden. Ik zie ze niet veel of soms zelfs niet, maar ik weet dat ze nog in leven zijn en ik voel voor ze omdat ik herinneringen met ze deel. Het is nostalgische vriendschap en interesse van mijn kant. Ik wil dat het goed met ze gaat en dat ze nog lang blijven lopen op deze planeet, al lopen ze niet met mij op. Het is een soort ┬┤heimwee vriendschap┬┤. Er is al zo veel niet meer en alles verandert en niets blijft. Maar die mensen zijn er nog en dat geeft me een soort rust.

Nieuwe vrienden maken op mijn leeftijd is eigenlijk niet te doen. Je kan samen gaan oplopen, maar dat geeft dan niet hetzelfde gevoel als in je jonge jaren. Het hoeft dan ook voor mij niet. Laat ik het zo zeggen: in wezen is de hele wereld mijn vriend. We zijn allemaal maar ┬┤lonesome hobos┬┤ die ronddwalen op deze planeet en iedereen kan wel wat aandacht gebruiken. Ik heb alle tijd om die te geven. En ik vind mensen nog steeds boeiend. Maar echte vrienden? Nee, ik heb ze niet. Allah is mijn enige echte Vriend.

6 gedachten over “Echte vrienden bestaan niet

  1. Jazeker wel. Het is mijn ervaring en die kan voor een ander heel anders zijn. Zo kan je ook je afvragen of liefde bestaat, enz. Als je je begeeft in dat doolhof, kom je daar moeilijk uit. Wat denk jij erover?

    • Je kunt alles fileren en proberen te duiden, verstandelijk te accepteren of af te wijzen. Misschien kom je zodoende zelfs tot bijna onwrikbare standpunten waaraan je geloof kunt hechten en je leven op kunt afstemmen. Wat blijft (bij mij althans) is altijd die rommelende twijfel over de juistheid van de redenering.
      Jij kunt soms met stelligheid dingen beweren en zelfs tegenstellingen poneren waarvan ik denk: “Nou, nou, wat moet ik daar toch weer van vinden?”
      “Echte vrienden bestaan niet” versus “Allah is mijn enige echte vriend.”
      Voer voor filosofen en (collega-)psychologen.
      Ik waag mij, bij gebrek aan expertise, niet aan een resoluut standpunt. Temeer omdat ik onze (niet bestaande?) vriendschap waarachtig koester.
      Serieus; je bewering komt hard aan!
      Daarom wilde ik je ertoe aanzetten om een en ander nog eens te overdenken en zonodig te nuanceren.

  2. Ah Theo, het spijt me echt. Ik wil je helemaal niet kwetsen. Jij hoort immers bij dat kleine groepje nostalgische vrienden dat ik nog heb. Ik koester onze vriendschap zeker ook. Neem mijn bewering dat vriendschap niet bestaat dan ook niet te serieus. Net als jij twijfel ik ook aan de juistheid van mijn redeneringen. Ik ben vaak teleurgesteld in mensen en dat kleurt mijn bewering. Had veel steun aan mijn geloof. Allah was er altijd. Jij hoort ook bij de mensen die ik op een heel.positieve manier tegen mocht komen op mijn pad en ik ben heel blij dat jij tot de weinigen behoort met wie ik nog altijd contact onderhoud. Ik lul af en toe ook maar wat.

    • Ik voelde mij niet zozeer gekwetst alswel opzijgezet door jouw Allahbeste vriend. Ik ben tamelijk competitief moet je weten.
      Maar blij dat je de allergrootste nuance hebt aangebracht die je kon vinden:
      “Ik lul af en toe ook maar wat.”
      Zo geruststellend! ?

  3. Met analyseren en filosoferen kom je nooit ver. Het menselijk verstand kan niet alles ‘verstehen’ en het denken is wisselvallig. Al naar gelang onze omstandigheden, zoals een volle of lege buik, pijn of geen pijn veranderen we van gezichtspunt. Men draait in eeen kringetje rond om weer op hetzelfde punt uit te komen. Gevoelens sturen het denken en omgekeerd. Het is ingewikkeld.
    We hebben de ander nodig om onszelf te zien.
    Ik denk dat ik teveel eisen stel aan wat een vriend zou moeten zijn. De vertrouwdheid van het elkaar ontmoeten is al heel wat. En elkaar lange tijd te mogen meemaken ook. Jij bent 1 van mijn weinige vrienden. En ik ben blij met jou.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *