Fijne dag

Het was lekker in de tuin. Kijkend op mijn tel naar documentaires en kijkend naar wat groeit en bloeit.

Toen ik hier kwam wonen was ik dolgelukkig dat ik een huis met een tuin kreeg toegewezen. Ik heb me toen voorgenomen hier te blijven wonen tot ze me naar mijn graf dragen. Maar je weet nooit hoe het leven loopt. Zeker is dat ik nu al bijna 30 jaar heb mogen genieten van dit lekkere huis in het groen.

Zoals ik al eerdere schreef zijn er megalomane plannen om onze hele prachtwijk plat te gooien en de ruime bebouwing te vervangen door meer hoogbouw. Het aantal woningen op de door ons ruim bebouwde grond zal dan enorm toenemen, naar mijn mening ten koste van de leefbaarheid en de natuur om ons heen.

Ik hoop dat de plannen niet uitgevoerd kunnen worden vanwege gebrek aan materiaal en mankracht. Laat ze ons met rust laten en elders gaan bouwen!

Tot het zover is genieten wij hier.

Omdat ik verder niets te melden heb hier een leuk filmpje van mijn lievelingsdiertjes:

via Twitter

Bouwen aan een ´betere buurt´

De grote plannen om onze groene buurt af te breken en het huizenaantal op de oppervlakte waarop we ons nu bevinden aanzienlijk uit te breiden door meer te gaan stapelen en bomen te kappen is goedgekeurd in de gemeenteraad. Ik had het al gelezen op internet, maar nu wordt het nieuws ook overal in onze buurten verspreid via kleurrijke en dure papieren brochures. Ik heb er het afgelopen jaar al een flinke lading van in mijn brievenbus gekregen. Aan geld en papier hebben deze grote plannenmakers geen gebrek. Het lijkt wel of ze ons er voortdurend aan willen herinneren dat ze met niet aflatende energie aan hun plannen werken. Of de buurt ermee akkoord gaat is daarbij van ondergeschikt belang.

Voor mij zal het minstens nog een achttal jaren duren voordat men mij zal verzoeken mijn mooie eengezinswoning te verruilen voor een waarschijnlijk veel minder aantrekkelijk stekkie ergens in een (bejaarden)flatje. Maar ik voel me alsnog gezegend vanwege de vele jaren dat ik dan heb mogen wonen in het huis van mijn dromen met een voor- en achtertuin in een groene en rustige omgeving.

Je zal nooit op straat staan, zegt mijn lieve Spanish lover (hij noemt zich liever Andalus). Ik kan altijd permanent intrekken in zijn dakhuisje hier. Eerlijk gezegd lijkt het me soms nog niet eens zo een gek idee om me voor de rest van mijn leven onder te dompelen in de Andalusische wereld. Ik zou mijn kinderen missen en ook mijn lieve buurvrouw. Maar met het vliegtuig ben je in drie uurtjes bij ze.

Komt tijd komt raad. Ik blijf hopen dat de afbraak- en bouwplannen in een vroeg stadium stagneren. Mijn wijk is het laatste aan de beurt.

Mijn buurtje 😢

Prachtige kans voor kwetsbaar Zuidwest of megalomane plannenmakerij?

https://www.ad.nl/den-haag/prachtige-kans-voor-kwetsbaar-zuidwest-of-megalomane-plannenmakerij~a57e8333/

Megalomane plannenmakerij, die ten koste gaat van prachtig groen en nog goede eengezinswoningen. Ze willen de aantrekkelijke grond waarop wij wonen inpikken voor de mensen met een dikkere portemonnee. Waar moeten alle huidige bewoners heen?

Laat een meerderheid tegenstemmen! Ik vrees anders een groot fiasco voor de mensen, dieren en planten in mijn buurt.