Verschillen in populatie

In mijn buurt is het merendeel van de bewoners getint en (laten we het voorzichtig zo zeggen) met in ieder geval een opa of overgrootvader die niet hier geboren is maar in een land rond de middellandse zee of nog verder weg. Dat geeft een mooie mengeling van kleuren op de gezichten die je tegenkomt in de buurtwinkels en op straat. Ik fietste vanmorgen langs een paar scholen (want er zijn er hier veel). Eén daarvan is de islamitische Younos Emre bassisschool. Daarvan weet je al dat daar alleen maar kindertjes van moslims op zitten. Maar er is ook een katholieke basisschool, waarop mijn kinderen hebben gezeten. Die was toen nog wit-zwart gemengd. Dat moet je tegenwoordig zeggen van de woke politie. Andere kleuren zien zij niet en mogen niet genoemd worden, want dat zou discriminerend zijn. Nu zijn de kindertjes op alle scholen hier overwegend getint (sorry, dat zwart wit kan ik niet uit mijn bek krijgen en is volgens mij verzonnen door mensen die in overwegend ‘witte’ buurten wonen). Het zijn kindertjes van allerlei kleur. Maar de blonde ‘witte’ kindertjes zijn hier op de scholen veruit in de minderheid. Ik fietste vandaag langs een schoolplein waar het juist pauze was. Ik zag een minderheid van witte kindertjes in een groepje staan en ergens een meisje alleen naar de spelende kinderen kijken. Verder leken alle kleuren door elkaar te rennen en schreeuwen. De kinderen op de scholen in mijn buurt wennen alvast aan de ‘omvolking’ waarvoor sommigen huiverig zijn. Uiteindelijk worden we allemaal één familie en daar ben ik voor.

Hoe anders was het gisteren toen ik een paar kilometer verderop naar Wateringen fietste. Ik ging daar naar de markt om vogelvoer te halen. Ik zag alleen maar wit volk. Hoe is het mogelijk, dacht ik. Het is precies 2 kilometer op de fiets vanaf mijn huis en ik bevond me in een compleet andere omgeving. Hoe krijgen de mensen het daar voor elkaar om zo ‘onder ons’ te blijven? Het leek wel of ik ineens in een dorp in de achterhoek was. Zou het te maken hebben met het al dan niet toewijzen van woningen aan mensen? Hetzelfde zie ik als ik fiets naar de wijk Loosduinen, die iets verder weg gelegen is vanaf mijn buurt (4 kilometer) maar nog wel in Den Haag. Ook daar heb je te maken met een volledig witte gemeenschap.

Ik vertelde gisteren mijn lieve oude buurvrouw over de verrassend witte gemeenschap die ik had gezien die ochtend op de markt en bij de Jumbo in Wateringen. ‘Heerlijk, hè,’ reageerde zij enthousiast. ‘Nou, eerlijk gezegd niet zo. Ik voelde me daar een vreemde eend in de bijt.(N.B. overigens een voor mij bekend gevoel) Misschien komt het doordat ik drie keer getrouwd ben met een buitenlander, maar ik voel me geen echte Nederlander meer.’ Ze knikte begrijpend, hoewel haar wereld een heel andere is dan de mijne. Ondanks dat voelen wij ons met elkaar vertrouwd. En ook went zij steeds meer aan het eten dat ik haar breng in bakjes. De Andalusische soep van Ahmad en mijn nasi. ‘Ik heb zitten smullen,’ zegt ze dan achteraf.

Och ja, dat zijn zo van die dingen die me opvallen. Zouden ze daarom mijn buurt willen platgooien en vervangen door meer en ‘betere’ woningen? Mijn buurt ligt tussen Wateringen en Loosduinen. Misschien willen ze mijn buurt nu weer ‘wit’ maken om niet zo uit de toon te vallen tussen die andere twee buurten. Ik zie wel hoe dat verder gaat. Ze zouden beginnen met het platgooien van de Zichten, om verder te gaan met de Gaarden en tenslotte te eindigen met de Dreven. Het plan was te beginnen met bouwen in de Zichten in 2022. Ik ben laatst even wezen kijken in die wijk en zag dat er nog niemand verhuisd was. Hoe willen ze zorgen voor vervangende woonruimte voor al die mensen die weg moeten, als ze nu al onvoldoende woningen hebben om statushouders te huisvesten, laat staan alle anderen die nu al een urgentie hebben voor een woning? Ik wacht het af.

Fijne dag

Het was lekker in de tuin. Kijkend op mijn tel naar documentaires en kijkend naar wat groeit en bloeit.

Toen ik hier kwam wonen was ik dolgelukkig dat ik een huis met een tuin kreeg toegewezen. Ik heb me toen voorgenomen hier te blijven wonen tot ze me naar mijn graf dragen. Maar je weet nooit hoe het leven loopt. Zeker is dat ik nu al bijna 30 jaar heb mogen genieten van dit lekkere huis in het groen.

Zoals ik al eerdere schreef zijn er megalomane plannen om onze hele prachtwijk plat te gooien en de ruime bebouwing te vervangen door meer hoogbouw. Het aantal woningen op de door ons ruim bebouwde grond zal dan enorm toenemen, naar mijn mening ten koste van de leefbaarheid en de natuur om ons heen.

Ik hoop dat de plannen niet uitgevoerd kunnen worden vanwege gebrek aan materiaal en mankracht. Laat ze ons met rust laten en elders gaan bouwen!

Tot het zover is genieten wij hier.

Omdat ik verder niets te melden heb hier een leuk filmpje van mijn lievelingsdiertjes:

via Twitter

Bouwen aan een ´betere buurt´

De grote plannen om onze groene buurt af te breken en het huizenaantal op de oppervlakte waarop we ons nu bevinden aanzienlijk uit te breiden door meer te gaan stapelen en bomen te kappen is goedgekeurd in de gemeenteraad. Ik had het al gelezen op internet, maar nu wordt het nieuws ook overal in onze buurten verspreid via kleurrijke en dure papieren brochures. Ik heb er het afgelopen jaar al een flinke lading van in mijn brievenbus gekregen. Aan geld en papier hebben deze grote plannenmakers geen gebrek. Het lijkt wel of ze ons er voortdurend aan willen herinneren dat ze met niet aflatende energie aan hun plannen werken. Of de buurt ermee akkoord gaat is daarbij van ondergeschikt belang.

Voor mij zal het minstens nog een achttal jaren duren voordat men mij zal verzoeken mijn mooie eengezinswoning te verruilen voor een waarschijnlijk veel minder aantrekkelijk stekkie ergens in een (bejaarden)flatje. Maar ik voel me alsnog gezegend vanwege de vele jaren dat ik dan heb mogen wonen in het huis van mijn dromen met een voor- en achtertuin in een groene en rustige omgeving.

Je zal nooit op straat staan, zegt mijn lieve Spanish lover (hij noemt zich liever Andalus). Ik kan altijd permanent intrekken in zijn dakhuisje hier. Eerlijk gezegd lijkt het me soms nog niet eens zo een gek idee om me voor de rest van mijn leven onder te dompelen in de Andalusische wereld. Ik zou mijn kinderen missen en ook mijn lieve buurvrouw. Maar met het vliegtuig ben je in drie uurtjes bij ze.

Komt tijd komt raad. Ik blijf hopen dat de afbraak- en bouwplannen in een vroeg stadium stagneren. Mijn wijk is het laatste aan de beurt.

Mijn buurtje 😢

Prachtige kans voor kwetsbaar Zuidwest of megalomane plannenmakerij?

https://www.ad.nl/den-haag/prachtige-kans-voor-kwetsbaar-zuidwest-of-megalomane-plannenmakerij~a57e8333/

Megalomane plannenmakerij, die ten koste gaat van prachtig groen en nog goede eengezinswoningen. Ze willen de aantrekkelijke grond waarop wij wonen inpikken voor de mensen met een dikkere portemonnee. Waar moeten alle huidige bewoners heen?

Laat een meerderheid tegenstemmen! Ik vrees anders een groot fiasco voor de mensen, dieren en planten in mijn buurt.