Tuin

Het schiet  op met het opnieuw inrichten van onze vergrote tuin. Het tuinhuisje staat en Ahmad heeft ook al wat terrastegels, die hier en daar verzakt waren, opgehoogd. Het is een zwaar karwei, want het zijn grote en zware grindtegels. ‘Neem toch een heel nieuw terras, mam,’ hebben mijn kinderen mij tevergeefs willen adviseren. Maar ik wil helemaal niet af van de grindtegels, die misschien niet volgens de laatste mode zijn, maar die ik juist heel mooi vind. Toen ik in 1993 in dit huis kwam wonen, trof ik de tuin aan als een zandvlakte. De zoon van de laatste bewoner had de tegels weggenomen voor zij het huis voor mij achterlieten! Ik heb toen een terras laten aanleggen tegen betaling. Dat terras ligt nu al jaren behoorlijk strak en is slechts hier en daar verzakt. De man die ik destijds inhuurde heeft vakwerk verricht.
Als Ahmad de tegels naast het huis oplicht, zien we diverse gangen onder de tegel, gegraven door knagers. ‘Kijk,’ zegt Ahmad. ‘Hier hebben ze een magazijn aangelegd. En inderdaad zie ik wat granen liggen op een hoopje. Die hebben de diertjes daar verzameld voor de winter, als er minder voer te vinden is. ‘En weet je dat deze knagers en mieren een klein stukje van de zaden af bijten, zodat de zaden kunnen blijven liggen zonder te ontkiemen in de grond?’ Ik wist het niet, maar Ahmad kan me altijd zulke weetjes vertellen over het dierenrijk. Dat weghalen van de zaadkiemen wordt gedaan door ratten, muizen, maar ook door mieren. Wat is de natuur toch vindingrijk.
Gestaag werkt Ahmad door, elke dag een beetje, meestal in de ochtenduren. Hij verfraait het terras en hij verplant enkele struiken. We bezoeken een tuincentrum om te kijken wat daar voor tuinplanten te vinden zijn. Niet veel in dit jaargetijde. Ahmad wil met name veel geurende rozen planten en die zijn er helemaal niet. We zoeken op internet en bestellen 6 soorten rozen om te planten.
De tuin is nog lang niet af, maar Ahmad heeft de tijd. Ik krijg mijn tweede staaroperatie pas 1 februari en de controle daarvan is pas 7 maart. Dus voorlopig zijn we nog wel in Nederland.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *