Mijn Poolse tandarts

Ze is misschien wel jonger dan mijn dochters, mijn nieuwe tandarts. Horrortandarts Peter Thiel is spoorloos en de praktijk is nu in handen van een andere tandartsenpraktijk. ‘Je bent toch wel gecertificeerd?’, vroeg ik de eerste keer dat ik bij haar kwam, een half jaar geleden. ‘Jazeker’ zei ze en keek me goudeerlijk aan met haar grote mooie ogen boven het mondkapje. Ik heb niets tegen jonge artsen en tandartsen. De techniek ontwikkelt zich enorm snel en een net afgestudeerde kan in mijn ogen mogelijk beter op de hoogte zijn van de laatste technische ontwikkelingen dan een oudere, in achterhaalde kennis vastgeroeste tandenpeuter. Dus ik leg mijn gebit vol vertrouwen in haar bekwame meisjeshanden. Wellicht is bovendien een vrouwenhand geschikter voor dit fijne werk dan een mannenhand, stel ik mezelf nog meer gerust….
Vandaag moest ik dus weer naar de tandarts en dat was geen dag te vroeg. ‘Hij is nu helemaal ontstoken’, laat mijn tandarts weten, terwijl zij het vieze ding schoon spoelt met een spuitje met ontsmettingsvloeistof. ‘Hoeveel kiezen zal ik door de ingreep precies gaan verliezen?’ vraag ik. ‘Alleen de twee achterste.’ De rest van het kroonbruggeval slijpt ze netjes af zodat een gedeelte kan blijven staan. Wat een opluchting is dat. Ik zal niet helemaal voor joker lopen, mits ik niet te breed lach.
Als ik richting huis fiets met mijn antibiotica-recept op zak en mijn hart kloppend in mijn zere kies, prijs ik mezelf gelukkig. De schade valt mee en ik ben op tijd. Gelukkig is het vrijdag en kreeg ik de pijnaanval vandaag en niet morgen (op zaterdag, als je voor zulke narigheid een weekendtandarts moet zien te vinden). Volgende week donderdag is de trekking. Ik prijs me nu al gelukkig.

4 gedachten over “Mijn Poolse tandarts

  1. Ga donderdag vragen aan tandarts hoe erg het is dat die constructie nu los staat en wat de prognose is. Een gedeeltelijke prothese is ook duur en lelijk. Alleen een totale prothese krijg je grotendeels vergoed, maar zo erg is het nog niet met mijn mond. De tanden die ik nog heb zijn nog heel mooi. Vind het zonde om het hele zaakje weg te halen. Zie bij Ahmad dat hij bijna nooit zijn gebit in doet, omdat het echt niet lekker zit. Bij een man is dat niet zo lelijk, maar ik mag er niet aan denken mezelf te zien met weinig of geen tanden 😉 Ik heb nog een auto en goud dat ik kan verkopen in noodgeval. Alles voor een stralende lach 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *